In dit verhaal van Jan Ligthart over de publicatie van Elise van Calcar over Fredrik Fršbel uit 1910, schets Ligthart op zijn onnavolgbare wijze de benadering van Fršbel met betrekking tot school en opvoeding. De tekst is zodanig herschreven dat oude spelling zoveel mogelijk is aangepast aan de huidige tijd zonder de stijl aan te tasten. De bewerker van de tekst hoopt dat daardoor het werk van Ligthart en daardoor weer het werk van Elise van Calcar en Frederik Fršbel meer toegankelijk worden voor mens en samenleving.