Het is inmiddels al weer meer dan tien jaar geleden dat (papa) Ad het tijdelijke voor het eeuwige verwisselde. Aan de ene kant lijkt dat een lange periode; aan de andere kant lijkt het nog zo ontzettend dichtbij. Omdat de verstreken tijd alleen maar toe zal nemen en de nabijheid er in elk geval niet groter op wordt, leek het ons prettig onze herinneringen op te schrijven en ze vervolgens in een boekje te bundelen. Hierin is te vinden wat ons nog helder van (papa) Ad voor de geest staat: zijn toewijding aan vrouw en kinderen, zijn opmerkelijke persoonlijkheid, zijn karakteristieke gedragingen, zijn bijzondere gevoel voor humor, maar ook zijn hebbelijkheden en onhebbelijkheden. Want dat stond vanaf het begin vast: eerlijkheid zou een grote rol moeten spelen. Alleen door eerlijk bij onszelf te rade te gaan en onze oprechte gevoelens aan het papier toe te vertrouwen, zouden we er in kunnen slagen een beeld te schetsen dat recht doet aan de door ons ervaren werkelijkheid.