Ashtu t‘ lodhur, t‘ d‘rmuar e shpirttrazuar prehemi n‘ kat‘r cepat e bot‘s, me nj‘ �ant‘ kusuresh e shpresash me vete Dhe menj‘her‘ ndeshemi me fatin ton‘, me pesh‘n e sfid‘n e tij p‘rball‘ integrimit, pjes‘s ton‘ n‘ shqip q‘ p‘rkon me gjetjen e vetvetes. Por ndryshe nga t‘ tjer‘t, �udit‘risht ne shqiptar‘t rr‘mbehemi jo pak her‘ nga rrjedhat e koh‘s...