ÒHet gereformeerde geloofÓ, zegt hoofdpersoon in een van de verhalen van Fred van der Wal, Òdat is een versleten trap orgeltje met een lekke blaasbalg, waar een bevlekt maandverband van het merk Nefa sinds de jaren vijftig in is zoek geraakt tussen de dienstweigerende pedalen en een stoffige dundruk Bijbel uit 1910 dient om de wormstekige afgebroken poot te vervangenÓ.
Ik ben namelijk wie ik ben. Een man ohne doppelte Boden maar wel van knuppel uit de zak wie er mee doet.
Wie mij ziet, ziet mij en wat ik doe, doe ik. Duidelijker kan het niet. Eenvoudiger ook niet.
En wat juf Els betreft: Eens een schoolmeester, altijd een schoolmeester. Schoolmeesteressebloed is nog erger dan wijwater of de giftige rode inkt waarmede zij zo gaarne onvoldoendes uitdeelt en strepen zet.